"Synu, odpuszczają ci się grzechy twoje" (Mk 2,5);

"I Ja cię nie potępiam. Idź i od tej chwili już nie grzesz" (J 8,11);

"Choćby grzechy twoje były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją" (Iz 1,18).

Okres Wielkiego Postu jest dla każdego człowieka czasem pokuty i nawrócenia. Dzięki sakramentowi Bożego Miłosierdzia, którym jest spowiedź, każdy ma szansę powrotu do jedności z Chrystusem i pełnego uczestniczenia w życiu wielkiej rodziny Dzieci Bożych. Pragnienie to, na przekór krzykowi współczesnego świata o ignorancji spowiedzi, ma swoje głębokie źródło w nauczaniu Chrystusa, który swoją misję zbawczą rozpoczyna od wezwania wszystkich do nawrócenia. Równocześnie ukazuje Siebie jako Tego, który ma władzę sądzenia i odpuszczania grzechów, bo nie przyszedł, aby potępiać, ale przebaczać i zbawiać (por. J 3,17; Mt 9,6). Niejeden raz Chrystus potwierdza swoje słowa konkretnymi wydarzeniami. Do paralityka zwraca się słowami: "Ufaj synu! Odpuszczają ci się twoje grzechy". Tak więc Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów. Rzekł do paralityka: "Wstań, weź swoje łoże i idź do domu"(Mt 9,3-6).

W dniu Zmartwychwstania Jezus zwrócił się do Swoich uczniów ze słowami: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam". Po tych słowach tchnął na nich i powiedział: "Weźmijcie Ducha Świętego, którym grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane" (J 20,21-23). Tymi słowami Jezus ustanowił Sakrament Pokuty i Pojednania i zlecił władzę jego wykonywania apostołom i ich następcom. Misję tę Kościół wypełnia nieustannie aż do dnia dzisiejszego. Stanowi dzieło Boga, który łączy ludzi między sobą i ze sobą.

Spowiedź daje człowiekowi pokój i równowagę wewnętrzną, zadowolenie i poczucie sensu życia. Jest źródłem radości. Przynosi radość ze spotkania z Bogiem i pojednania z Kościołem i ludźmi. Zwycięstwo nad swoimi nałogami i słabościami sprawia, że w życiu człowieka działa łaska uświęcająca.

Rozważania te i wielkopostne napomnienia mają szczególny wymiar w przeżywanym właśnie Roku Jubileuszowym, kiedy nie tylko uczestniczenie w liturgii Środy Popielcowej oraz nabożeństwach Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali, ale także w comiesięcznych nabożeństwach pokutnych sprawowanych w naszym sanktuarium przez Kapłanów z dekanatu ożarowskiego i sąsiednich, za co jestem ogromnie wdzięczny, jest drogą do zbawienia.

Ks. Jan Ziętarski - proboszcz

Całość zdjęć do obejrzenia w galerii